نمي دانم پس از مرگم چه خواهد شد! ازخاك اندامم چه خواهد ساخت. ولي بسيار مشتاقم كه از خاك گلويم، سوتكي سازد. گلويم سوتكي باشد به دست كودكي گستاخ و بازيگوش. و او هر روز پي در پي دم گرم خودش را در گلويم سخت بفشارد. و خواب خفتگان خفته را بيدار سازد. بدين سان بشكند دايم سكوت مرگبارم را!!!
+
نوشته شده در شنبه بیست و هشتم اردیبهشت 1387ساعت 15:39 توسط ونوس.پریا.قاصدک
|
