پوق

kopolt6 — Sat, 05 Jul 2008 07:28:52 GMT

چی بگم؟.....

سلام....خوبین شما؟

این چند مدته اونقدر سر هممون شلوغ بود که وقت سر خاروندن هم نبود .....

با این حال شرمنده دیر اومدیم البته فک کنم از این به بعد هم خیلی دیر دیر بیایم.....

این ترم خیلی افتضاح بود...............................................................................

دلمون واسه همه تنگیده بود............ کاش یکی هم دلش واسه ما تنگ بشه....

فعلا هم بای........

اگر با گریه دریایی بسازم

اگر با خنده رویایی بسازم

اگر خنده شود در من فراموش

اگر گریه شود با من هم آغوش

تو را هرگز نخواهم کرد فراموش

سوتک

kopolt6 — Sat, 17 May 2008 12:08:57 GMT

نمي دانم پس از مرگم چه خواهد شد!

نمي خواهم بدانم كوزه گر

ازخاك اندامم چه خواهد ساخت.

ولي بسيار مشتاقم كه از خاك گلويم،

سوتكي سازد.

گلويم سوتكي باشد به دست كودكي

گستاخ و

بازيگوش.

و او هر روز پي در پي

دم گرم خودش را در

گلويم سخت بفشارد.

و خواب

خفتگان

خفته را

بيدار سازد.

بدين سان بشكند دا‌‌يم

سكوت

مرگبارم را!!!

×××××...............................تولدم مبارک.........................×××××

kopolt6 — Sun, 11 May 2008 08:54:18 GMT

سلام سلام

تولدم مبارک

البته فردا تولدمه ولی امروز بچه ها بودن گفتم امروز تولد بگیرم

اینم تو گفتی دقت کن...

الان معلومه تولد کدوممونه نه؟

خب تولد منه دیگه

ونوس جون جونی جون جونی

بچه غریب افتاده خودش واسه خودش تولد می گیره

این قاصدک هم نشسته اینجا ماتش برده به این همه نبوغ من

اینم کیک تولدم

فوتش کنم

البته ۲۰ ساله شدم...یوهووووووووو...

اینم از طرف شما

.............................

kopolt6 — Wed, 07 May 2008 07:35:18 GMT

اشک میبارم بیا این ابر و باران را ببین

دشت تر را دیده ای دریای دامان را ببین

تار و پود گلشن از آهنگ من آتش گرفت

سوز بنگر ساز بنگر پرده جان را ببین

طرح خاموشی فکن تا وارهی کم کم ز رنگ

پرده بردار از نگاه و نقش ایوان را ببین

نیست در دنیا جلوه گاه راز عشق

دیده را بر هم گذار و یار پنهان را ببین

جلوه معنی کند روشندلان را محو شوق

دیده شبنم شو و خورشید رخشان را ببین

باد وحشت می رباید نقش پا ای بی خبر

چند گامی همره ما شو بیابان را ببین

رو صفای خویش را ای دل ز آب دیده جوی

ابر می گرید بیا صحرای خندان را ببین

فصل سر مستی رسید و ما همان سر گشته ایم

گردشی کن در جمن باد بهاران را ببین

هستی ما مشت خاکی تیره و سر گشته بود

گردباد تار گرد آلود گردان را ببین

خوشحالم که حالش خوب شده....خیلی خوشحالم و از برگشتنشون

تا حالا از خوشحالی گریه نکرده بودم ولی دیروز برای اولین بار تجربه کردم...

امیدوارم همه آدما به آرزوهاشون برسن چون خیلی شیرینه....

و آرزو می کنم هیچ آدمی توی انتظار و بی خبری نمونه چون بدترین درد دنیاست....و وابستگی به آدما قشنگه اما خیلی چیزا رو به وجود می یاره.........هم خوب و هم بد.....وهر دوش فقط روی خودت اثر می زاره بدون این که طرفت بدونه چه به سرت می یاره.....

برای شما هم که به وبلاگمون سر می زنید آرزوی بهترین ها رو دارم....

10...........

kopolt6 — Tue, 08 Apr 2008 09:45:24 GMT

قالب نوش جان

9.........

kopolt6 — Thu, 03 Apr 2008 06:08:57 GMT

در زلال شب

شب هایم بارانی است

روزهایم می گذرد

من باران اشک می خواهم

آنقدر باران می خواهم تا بتوانم تمام دلتنگی هایم را در آن زلال کنم

هویطوری........کمک....

kopolt6 — Mon, 24 Mar 2008 17:16:05 GMT

می گم آآآآآآآآآآآآآآآآآی مَردم..................................

بابا کلافه شدم از دست این بچه پرروها... همین مزاحم تلفنیا رو میگم.....

پیشنهاد بدید برا دست به سر کردنشون.....البته گفته باشم که خیلی پر رو و ... هستنهااااااااااااااااااا

همین ............................................................................................

8...................

kopolt6 — Wed, 19 Mar 2008 04:55:18 GMT

این مطلبو نمی دونم کجا دیدم که خوشم اومد با اجازه صاحبش گذاشتم اینجا که همه استفاده ببرن...

" تو " را دوست دارم

امروز تمامش بعد از ظهر بود

ناهار صبحانه داشتيم ... چای هم بود

کاش " تو " هم بود

امروز به اين فکر می کردم که " تو " چه می تواند باشد !

توی يک فيلم ديدم دو تا آدم هی به هم می گفتند : " تو " را دوست دارم .

اينکه آدم کسی را دوست داشته باشد و بگويد خيلی خوب است

شبيه قلقلک خفيف می ماند

خوش به حال " تو " که همه دوستش دارند

خيلی خوب بود اگر خدا به جای اينکه من را من کند من را " تو " می کرد

آنوقت همه من را دوست داشتند

نه .... حسودی کار خوبی نيست

همان " تو " هر کی که هست " تو " باشد بهتر است

خب من هم " تو " را دوست دارم از اين به بعد

حتما " تو " خوب است که همه دوستش دارند !

حالا نمی دانم اينکه آدم کسی را دوست دارد يعنی چه ؟

ولی مدت هاست که حس می کنم تمام دوست داشتن هايم توی يک جايی از بدنم قلنبه شده است

کلافه ام ... خدايا اين دوست چيست که اينقدر من دارمش ؟

پس کجاست ... !

چهارشنبه سوری خوش بگذره....

7..........

kopolt6 — Mon, 17 Mar 2008 20:27:18 GMT

سلام..........

ونوسی دیدی من رای آوردم

منم شدم عضو پنج نفر اصلی...........

حالا روی بابابزرگای دانشگاه و کم میکنم

امروز زرقانی به من میگه برم با علی و حبیب صحبت کنم که یه جلسه

بزاریم ........

گفتم من

گفتم من نمیرم ..... من از اینا میترسم....... خشنند

امروز هدهد و ندیدم

می خواستم باهاش خداحافظی کنم

می بینی ضد حال خوردم

خوب منم پیشاپیش عیدرو به همگی تبریک می گم

تا سال دیگه خدحافظ

پریا

پيدايش جشن نوروز

kopolt6 — Mon, 17 Mar 2008 20:09:18 GMT

در ادبـيـات فارسي جشن نوروز را، مانند بسياري ديگر از آيـيـن ها، رسم ها، فرهنگ ها و تمدن ها به نخستين پادشاهان نسبت مي دهند. شاعران و نويسندگان قرن چهارم و پنجم هجري، چون فردوسي ،منوچهري، عنصري، بـيـروني، طبري، مسعـودي، مسکويه، گرديزي و بسياري ديگر که منبع تاريخي و اسطوره اي آنان بي گمان ادبـيـات پـيـش از اسلام بوده، نوروز و برگزاري جشن نوروز را از زمان پادشاهي جمشيد مي دانند، که تـنـها به چند نمونه و مورد اشاره مي شود :

جهان انجمن شد بر تخت اوي از آن بر شده فره بخت اوي

به جمشيد بر گوهر افشاندند مر آن روز را روز نو خواندند

سر سال نو هرمز فرودين بر آسوده از رنج تن، دل ز کين

به نوروز نو شاه گيتي فروز بر آن تخت بنشست فيروزروز

بزرگان به شادي بياراستند مي و رود و رامشگران خواستند

محمد بن جرير طبري نوروز را سر آغاز دادگري جمشيد دانسته :

جمشيد علما را فرمود که آن روز که من بـنـشـسـتم به مظالم، شما نزد مي باشيد تا هر چه در او داد و عدل باشد بنمايـيـد، تا من آن کنم. و آن روز که به مظالم نشـسـت روز هرمز بود از ماه فروردين. پس آن روز رسم کردند.

ابوريحان بـيـروني پرواز کردن جمشيد را آغاز جشن نوروز مي داند : چون جمشيد براي خود گردونه بساخت، در اين روز بر آن سوار شد، و جن و شياطين او را در هوا حمل کردند و به يک روز از کوه دماوند به بابل آمد و مردم براي ديـدن اين امر به شگفت شدند و اين روز را عيد گرفته و براي يادبود آن روز تاب مي نـشـيـنـند و تاب مي خورند.

به نوشته گرديزي، جمشيد جشن نوروز را به شکرانهً اين که خداوند " گرما و سرما و بيماري و مرگ را از مردمان گرفت و سيصد سال بر اين جمله بود " برگزار کرد و هم در اين روز بود که " جمشيد بر گوساله اي نشست و به سوي جنوب رفت به حرب ديوان و سياهان و با ايشان حرب کرد و همه را مقهور کرد. " و سرانجام خيام مي نويسد که جمشيد به مناسبت باز آمدن خورشيد به برج حمل، نوروز را جشن گرفت : سبب نهادن نوروز آن بوده است که آفتاب را دو دور بود، يکي آنکه هر سيصد و شصت و پنج شبان روز به اول دقيقه حمل باز آمد و به همان روز که رفته بود بدين دقيقه نتواند از آمدن، چه هر سال از مدت همي کم شود؛ و چون جمشيد، آن روز دريافت ( آن را ) نوروز نام نهاد و جشن و آيـيـن آورد و پس از آن پادشاهان و ديگر مردمان بدو اقتدا کردند.

در خور يادآوري است که جشن نوروز پـيـش از جمشيد نيز برگزار مي شده و ابوريحان نيز، با آنکه جشن را به جمشيد منسوب مي کند، ياد آور مي شود که، " آن روز را که روز تازه اي بود جمشيد عيد گرفت؛ اگر چه پـيـش از آن هم نوروز بزرگ و معظم بود " . گذشته از ايران، در آسياي صغير و يونان، برگزاري جشن ها و آيـيـن هايي را در آغاز بهار سراغ داريم. در منطقهً ليدي و فري ژي، براساس اسطوره هاي کهن، به افتخار سي بل، الههً باروري و معروف به مادر خدايان، و الههً آتيس جشني در هنگام رسيدن خورشيد به برج حمل و هنگام اعتدال بهاري، برگزار مي شد. مورخان از برگزاري آن در زمان اگـُوست شاه در تمامي سرزمين فري ژي و يونان و ليدي و آناتولي خبر مي دهند. به ويژه از جشن و شادي بزرگ در سه روز 25 تا 28 مارس ( 4 تا 7 فروردين ) .

صدرالدين عيني دربارهً برگزاري جشن نوروز در تاجيکستان و بخارا ( ازبکستان ) مي نويسد: ... به سبب اول بهار، در وقت به حرکت در آمدن تمام رستـني ها، راست آمدن اين عيد، طبـيـعت انسان هم به حرکت مي آيد. از اين جاست که تاجيکان مي گويند : " حمل، همه چيز در عمل ". در حقيقت اين عيد به حرکت آمدن کشت هاي غله، دانه و سر شدن ( آغاز ) کشت و کار و ديگر حاصلات زميني است که انسان را سير کرده و سبب بقاي حيات او مي شود. وي در جاي ديگر مي گويد : در بخارا " نوروز " را عيد ملي عموم فارسي زبانان است، بسيار حرمت مي کردند. حتي ملاي ديني به اين عيد که پيش از اسلاميت، عادت ملي بوده، بعد از مسلمان شدن هم مردم اين عيد را ترک نکرده بودند، رنگ ديني اسلامي داده، از وي فايده مي بردند. از آيت هاي قرآن هفت سلام نوشته به " غولونگ آب " که خوردن وي در نوروز از عادت هاي ملي بيـش تره بوده، تر کرده مي خوردند. ولي برگزاري شکوهمند و باورمند و همگاني اين جشن در دستگاه هاي حکومتي و سازمان هاي دولتي و غير دولتي و در بيـن همهً قشرها و گروه هاي اجتماعي، بي گمان، از ويژگي هاي ايران زمين است، که با وجود جنگ و ستيزها، شکست ها و دگرگوني هاي سياسي، اجتماعي، اعتقادي، علمي و فني، از روزگاران کهن پا بر جا مانده، و افزون بر آن به جامعه ها و فرهنگ هاي ديگر نيز راه يافته است؛ و در مقام مقايسه، امروز جامعـه و کشوري را با جشن و آيـيـن چندين روزه اي، که چنين همگاني و مورد احترام و باور خاص و عام، فقير و غني، کوچک و بزرگ و بالاخره شهري و روستايـي و عشايـري باشد، سراغ نداريم.

***پوق***